Nieuws
LILA - Literaire Ladder
Het Utrechtgedicht
Verleden Tijd
Links
Contact / Over SLAU
SLAU op Facebook
Blijf op de hoogte!
|
Ruben van Gogh
Op de thee bij…. Ruben van Gogh
`Hey, Faag – zet je fiets maar niet tegen dat raam. Dat is van de buren. Het is een studentenhuis. Christelijke studenten. Hele aardige christelijke studenten.` Ruben van Gogh is niet alleen – van alle Nederlandstalige dichters - met grote afstand de Meest Ideale Schoonzoon – dat wisten we al - hij blijkt ook de Ideale Buurman. En in wat voor heerlijke oer-Utrechtse buurt woont hij. Uitzicht op de achterkant van het Zandpad. Daar schreef hij trouwens een prachtig gedicht over, als afscheidscadeau voor burgemeester Annie Brouwer: `Wie zou hier niet willen / wonen – altijd kerst, lijkt het wel , / overal lampjes, dagelijks vlees.` Het is – buiten dat afscheidsboek – nog nooit gepubliceerd . Wat zou het niet schitterend zijn om dat hele gedicht aan te brengen op de achterzijde van de Zandpadschepen, als een immer zacht wiegend lint van stadspoëzie…
Ruben ontvangt ons in een weldadige wanorde van speelgoed en leeswaren. Aan de muur de wierachtige collages van Jason Eden. Blonde dochter van vijf schrijft haar naam op het omslag van de VPRO-gids – plus die van haar eenjarige broertje. Twee namen van vier letters die slechts één letter van elkaar verschillen. Een soort spronggedicht. Uitsluitend bestemd voor gebruik in de huiselijke kring. De drie vaste letters komen ook voor in de naam van het andere aanwezige gezinslid: Schotse Collie Babouschka. Echtgenote heeft een Echte Baan en is dus afwezig.Broertje gaat naar bed, dochter nestelt zich blakend van genoegen in de mediakamer met de CD van Kromme Jongens – de musical. Van papa`s werk krijgt ze nooit genoeg. Zeker niets sinds papa het Westland heeft ontdekt. `Ik houd van de mooie lelijkheid van dat kassenlandschap`, zo verklaart de uit het hoge noorden afkomstige dichter, die ooit in Groningen in opleiding was tot geograaf.Hij geniet van die glaswoestijn: `De privétuinen zijn daar echte oases, met flamingo`s en palmbomen.`En van de mensen: `Ik houd van de knoestigheid van die rauwe kassenbouwers, en van die meiden van veertien die al zingen als volwassen vrouwen.` En het Westland houdt ook van Ruben: ruim 26.000 bezoekers trok de musical waarbij tweehonderd inwoners van De Lier en Poeldijk op het podium stonden. Er kwam al een vervolg, de opera De kus van de Pontamoer, opgevoerd in de kerk van buurtschap De Heenweg, met muziek van Bob Zimmerman. De plot voor een nieuwe westlandmusical is net bedacht. En dan is er ook nog een opera in voorbereiding met componist Paul Oomen, dit keer een futuristisch verhaal over computers en geluiden: `de innerlijke mens als interface`. Heeft `De Man van Taal` (zoals zijn eerste bundel heette), de dichter van Klein Oera Linda (zijn laatste bundel uit 2006, waar de neerlandici van smulden en waar Van Gogh – in een soort taalarcheologie - de diepte van de Friese geschiedenis in dook) nog wel tijd voor het echte dichtwerk? `De volgende bundel –werktitel Noodgedwongen longen – is voor twee derde klaar. Er moet nog een lange cyclus bij, van 23 gedichten. Dat moet ik ook maar eens projectmatig aanpakken, zoals een musical. Ik ben in gesprek met een sponsor.` Ruben van Gogh, een dichter die computer science combineert met community art. en creative business partnerships. .
Ik zie het al voor me: een musical `De nieuwe stad`, waarbij Ruben van Gogh er in slaagt de knoestige dorpelingen uit Vleuten en De Meern op één podium te krijgen met de vinexgezinnetjes uit de omringende nieuwbouwwijken. Misschien moest die nieuwe cultuurintendant voor Leidsche Rijn, Paul Feld, maar eens een fietstochtje richting Zandpad maken. Hij heeft een goede smoes.
Tekst: Roland Fagel
Dit artikel verscheen in november 2008 in Straatnieuws
< terug |