Nieuws
LILA - Literaire Ladder
Het Utrechtgedicht
Verleden Tijd
Links
Contact / Over SLAU
SLAU op Facebook
Blijf op de hoogte!
|
Dichter bij de dichters met Vrouwkje Tuinman 24/04/2009
Dichter bij de dichters: Vrouwkje Tuinman
Op zondag 10 mei (moederdag) 2009 gaan poëziekenners Robert Dorsman en Jan van der Haar aan de hand van tien gedichten in gesprek met dichter, schrijver, journalist én muziekwetenschapper Vrouwkje Tuinman (1974).
Tuinman schrijft veelal - ‘schijnbaar vind ik dat interessant’ - over sociaal onvermogen. In de maandelijks terugkerende SLAUrubriek voor Straatnieuws (mei 2009) zegt ze over haar werk(wijze):
“Ik zie altijd en overal rare, opvallende dingen tussen mensen; vrij vaak in winkels.”
De man van de griesmeelpannenkoeken
zegt iets tegen mij. De man de bakker.
Ik heb hem niet verstaan verdiept
in het vooruitzicht van mijn volle maag.
Veilig vol hij zegt het nogmaals
en ik schaam me. Je laat niet iemand
twee keer zeggen jij ziet goed uit.
Hij zegt ik mooi. Dat verstaan.
Zou hij weten hij is de eerste die tegen
mij praat vandaag - nooit spreken met
volle mond - dat het de derde pannenkoek
is deze week. Hij vraagt of ik getrouwd.
(Jij ziet goed uit vandaag uit Vitrine)
Ook in haar onlangs verschenen roman Buurvrouw - over de gang van zaken in een vervallen flat – komt ‘communicatie die niet lukt’ terug. “Ik vind (mis)communicatie mega interessant, gesprekken die over verschillende schijven gaan.” Het gaat Vrouwkje vooral om de dialoog, om de ‘rituele dansen’ rondom bijvoorbeeld het regelen van stroom; om de weg die het woord aflegt – de vragen en het klagen van de consument bij de woningbouwvereniging, alle conversaties voordat een kapotte lamp eindelijk gerepareerd is.
“Ik wil niet laten zien dat het verschrikkelijk is dat mensen geen licht hebben en tóch hun huur betalen. Ik heb geen boodschap. Ik schrijf niet - vreemd genoeg - omdat ik iets wil vertellen. Ik schrijf om te schrijven, omdat ik het schrijven zelf wil leren. Schrijven is een constant gevecht met mezelf, of ik iets kan of niet. Of het me lukt om in mijn eigen hoofd te vinden wat ik zocht zonder te weten dat ik dát bedoelde.”
Eerder verschenen van Vrouwkje Tuinman: Vitrine (poëzie, 2004), Grote Acht (roman, 2005) en Receptie (poëzie, 2007). “Schrijven is een uitdaging; het is de vraag of je in staat bent het volgende te bedenken, het idee kan vertalen in woorden, in de juiste zinnen. En in mijn geval, in zo min mogelijk woorden. Ik probeer geen grote gebaren te maken.“
De Kargadoor, Oudegracht 36
14.30-16.00 uur, toegang gratis
www.kargadoor.nl
www.vrouwkje.com
< terug |